Home   Message   Archive   küçük notlar alıyorum.  playlist yaptım, yer misin?  home tweet home  film?  iki   Theme
yumuyorum gözlerimi, yıkılıp ölüyor dünya.
Prescilla.

yataktan kalkacak gücü zor buluyorum. istanbul serin yine. pazartesi sendromu gerçek.

saçımın boyunu ayarlayamıyorum. bugün uzun zamandır geçirdiğim en tatsız gündü. biri gelip güzel bir film açsa, elime şarap şişesini verse, gitmese, olmaz mı.

serinleyemiyordu.

■ cactus
Anonymous :  ben öykü yazmaya çalışmayı pek severim, sevgili dost. ama başından başlamam da öyküye, ortasından bi paragrafla başlarım. Başlarım ve o paragrafla biter. Parça parça, içimiz gibi. Sen de güzel cümleler kuruyor, güzel bahsediyorsun bir ağaçtan. Seninle bir şeyler yapmak geliyor içimden.

hadi.

çok güzelsin, keşke ölmesen.

kendiliğimden bu saatte uyanmak niye? salonda kedi severek uykumu açmaya çalışıyorum ama mümkün değil tabi, uyku açma kısmı bahane. günaydın. ^^

şu aralar sürekli söylediğim tek cümle: “istanbul bu kadar büyük olmamalıydı.” gün içinde zibilyon tane otobüse, metroya, metrobüse binmek zorunda kalan yağmur’un dramı.

■ cönnected

soğuk, yarım, ıssız değil. yıpranmış. 

küçük notlar alıyorum

ankara maceramın bitişini kabullenmem zaman aldı.  oradaki bazı arkadaşlıklarımın da çoktan bittiğinin farkına vardım. oysa özlemiştim.

çok kez i gave you all dinleyerek beynimi uyuşturuyorum. sonrasında uyumama yardımcı oluyor, iyi geliyor.

istanbul bu sabah soğuktu. üşüyerek kahvaltı yaptık. en sevdiğim şeylerden biri üşümek olduğundan, en mutlu bendim.

"nasıl gidiyor?" sorusuna uyuz oluyorum.

evde olmaktan acayip sıkıldım. iş aramalara doyamıyorum.

öpüyorum.

cunkugunaydin:

Bazı insanların arası uçurum.

kendimi sıcaktan koltuğa bayılmış, reklam izlerken buluyorum.