yine yazın başlamasına az kala hasta olacağım gibi. azıcık kalın giyinmeyi öğrenemiyorum çünkü. çevremde anlamadığım konular konuşuluyor, asabım bozuluyor. gereksiz bilgilerle dolmak canımı sıkıyor. sabah annemle telefonda konuşurken uyuyakaldım. birkaç saat sonra arayıp “sana internet paketi yaptım. uyuyup durma.” dedi. bir haftalık internetsizliğim sona erdi. foursquare kullanmaya başladım. hello.

japon balığı gördüğümde aklıma küçükken birinin balıklarımı kediye verişi geliyor. dünyanın en çirkin insanı o hala. hep çirkin kalacak tek insanı da.

on sekiz dakika boyunca yatağımda oturdum. sekizde uyanmam gerekirken on ikide uyandım. sayılar çok anlamsız değil mi? hadi yakalım.

Boş insan sıkılır

Anonymous

herkes sıkılır, emin ol.

bir can niye saatler boyu sıkılır ya? delirmeye ramak kala.

sürekli küfür ederek konuşan insanlar yanımdan bile geçmesin istiyorum. cidden en ifrit olduğum insan tipi bu sanırım.

dünyanın en güzel hediyelerinden birini almış olabilirim dün. ama saçlarım hala şekilsiz. ellerim acıyor ve sigarayı azaltmaya çalışırken çoğaltıyorum.

bütün gecemi aynı şarkıyı dinleyerek geçirmek istiyorum. içimde kırılan kemiğin tek ilacı buymuş gibi.